Hæhæ
Ég ætla að rifja upp það helsta sem gerðist á árinu 2007 og deila með þeim sem nenna að lesa, ég álasa engum sem kemst ekki í gegnum þetta því þetta er lööööööööng færsla 
Í byrjun árs 2007 var ég fyrsta manneskjan til að komast að því að Agnes mágkona væri ólétt. Hvað kom upp um það? Sú staðreynd að hún bloggaði um að hún hefði verið driver á gamlárskvöld. Þau Gústi eru vön að halda partý niðri og fá sér í glas saman. Svipurinn á Gústa þegar ég horfði í augun á honum og spurði hann út í grunsemdir mínar var óborganlegur, hann var svo kjánalegur að hann gat ekki reynt að neita þessu Síðar komst ég að því að þau komust að þessu á aðfangadag, ætli það sé hægt að hugsa sér betri jólagjöf?
Í lok mars fórum við Ósk og Árni í bakpokaferðalag til Tælands. Við byrjuðum á að fljúga til London en í flugvélinni tókst Árna að gleyma veskinu sínu, góð byrjun Sem betur fer fannst það og þá löbbuðum við á Piccadilly og Oxford til að drepa tímann þar til við þyrftum að fara í flugið áfram til Tælands. Við settumst m.a. inn á Planet Hollywood og á leiðinni út ákvað Ósk nú að kíkja undir borðið til að vera 100% viss um að ekkert væri að gleymast í þetta skiptið og hvað fundum við þar nema veskið mitt
Við stoppuðum ekki lengi í Tælandi í þetta skiptið eða bara á flugvellinum í örfáar klukkustundir. Á þessum tíma tókst Ósk engu að síður að gleyma flugmiðunum sínum í stiga sem við settumst í en sem betur fer voru þeir enn þar þegar við fórum að leita að þeim. Ég veit ekki hvað hefði gerst ef einhver ræstingakona hefði tekið þá því flugvöllurinn í Bangkok er risastór!!! Þaðan héldum við til Kuala Lumpur í Malasíu og eyddum yndislegum 5 dögum. Við fórum m.a. í stærsta verlsanaklasa í heiminum sem er á 10 hæðum og inni í honum er skemmtigarður. Við kíktum líka á tvíburaturnana í Kuala Lumpur sem eru hæstu byggingar heims og upp í annan turn sem er ekki jafn hár en hár engu að síður. Við keyrðum upp í fjöll í skemmtigarð sem reyndist vera lokaður vegna rigningar og vorum sko ekki sátt við þá tímasóun, enda urðum við að sætta okkur við ekki eins spennandi „innigarð“ og keyptum skoðunarferð um Kuala Lumpur og nágrenni þar sem okkur voru m.a. sögð nöfnin á öllum helstu hótelum sem við keyrðum fram hjá, frekar óþarft að mínu mati þar sem við vorum þá þegar búin að borga fyrir hótel Þegar við fórum í indónesíska sendiráðið til að fá visa til Indónesíu komumst við að því hvaða máli það skiptir að vera hvítur túristi; okkur var fylgt af vörðum fram hjá margra klukkustunda biðröð úti í garði og inn í loftkælt herbergi til að bíða. Einhverra hluta vegna hættum við þó við þetta og hurfum á brott.
Aftur flugum við til Tælands og eyddum nokkrum dögum í Bangkok áður en ferðin sem við vorum skráð í byrjaði. Eitt sem við hefðum átt að gera: hafa kort fyrir leigubílstjórana. Það að setjast upp í leigubíl og segja Viengtai hotel er nokkurn veginn gagnlaust oft á tíðum enda Bangkok hjúmangöss og til að byrja með svo ruglandi að við tókum einu sinni leigubíl í næstu götu
Við byrjuðum ferðina í River Kwai. Þar komst ég að því að Kwai er borið fram kve en ekki kvæ því ef þú segir kvæ ertu að segja river penis Þetta fannt mér alveg æðislegur staður en við gistum á litlu gesthúsi sem flaut á fleka svo í hvert sinn sem bátur fór framhjá kom veltingur. Þarna fórum við að skoða brúna og brautarteinana sem breskir og bandarískir stríðsfangar byggðu í heimsstyrjöldinni og fórum líka á safn tileinkað þessum atburðum og skoðuðum kirkjugarð þeirra, einn af nokkrum víst. Safnið var byggt upp sem sambærilegur kofi og þeir fengu að hírast í og við sáum ljósmyndir og fleira sem lýsti aðbúnaði þeirra sem þar dvöldu og það var mjög sorglegt. Sorglegast fannst mér þó að sjá ómerktar grafir og hugsa til þess að þarna hvíldi einhver sem ætti fjölskyldu sem hefði ekki hugmynd um hvað varð um ástvin þeirra. Í sömu ferð fórum við að skoða klaustur sem er hellir og ég var hetja og fór inn 
Þarna urðum við vitni að kennslu/bænastund hjá litlum sætum munkum sem kallast víst eitthvað annað en munkar fyrir tvítugt en ég man bara ekki hvað
Daginn eftir fórum við að skoða Erawan waterfalls og þar gerðu litlir fiskar heiðarlega tilraun til að éta mig þegar ég fór að synda í vatninu Orkuboltarnir sem við erum þá löbbuðum við upp meðfram öllum fossunum en þetta var nokkurra klukkustunda ganga. Á leiðinni niður sáum við Ósk hversu mikilvæg trúin er því að við mættum nokkrum munkum og af því að axlirnar voru ekki huldar hörfðuðu þeir eins langt frá okkur á stígnum og mögulegt var og forðuðust að líta á okkur. Síðar um daginn fórum við í Tiger Temple í Kanchanaburi og fengum að klappa tígrisdýrum... draumur í dós
Þaðan til Ayutthaya eina dagstund áður en við héldum áfram með næturlest. Þar sáum við borgarrústir og ekki vitandi að eitt af þessum rústum var gamalt klaustur eða álíka gleymdi Ósk að hylja herðarnar áður en hún labbaði þangað. Svipurinn á Tong meðan hann reyndi að stama einhverju útúr sér er ólýsanlegur og þar sem hann kom ekki upp orði fyrir geðshræringu endaði ég á að kalla á Ósk og minna hana á herðaregluna. Ég er ekki búin að minnast á það að á þessum stundum vorum við alltaf í buxum sem náðu niður fyrir hné, enn ein fatareglan. Þetta var góður dagur, Tong labbaði um með okkur og sagði okkur aðeins um sögu Tælands. Í Aytthaya var tepruskapurinn farinn að minnka enda fór ég þarna í sturtu með kónguló. Ég verð samt að viðurkenna að mér stóð ekki á sama þegar hún var horfin eftir að ég hafði lokað augunum eitt augnablik, þá var mín fljót að þurrka sér og drífa sig út úr sturtuklefanum... eftir að hafa hrist fötin vel að sjálfsögðu. Í næturlestinni um nóttina fengum við upgrade og fengum að ferðast í loftkældum klefum, það var lúxus sem við gerðum okkur enga grein fyrir fyrr en síðar í ferðinni. Það sem var ekki lúxus var það sem Ósk sá þegar hún var að leita að Árna og opnaði vitlausa koju.... Við skulum bara orða það þannig að hún sá Lucas gera eitthvað sem enginn ætti að þurfa að sjá óvart og eitthvað sem við bjuggumst ekki við þegar eiginkonan svaf í kojunni fyrir ofan
Nú vorum við komin til Chiang Mai og einmitt þegar Tælendingar voru að fagna nýju ári. Það fer þannig fram að þeir bleyta alla sem fram hjá fara og sérstaklega túrista svo á helstu götum bæjarnins var hreinlega flóð, allir saman komnir með vatnsbyssur, fötur og heilu körin af vatni, sumir m.a.s. svo nasty að þeir voru með klaka í vatninu. Ekki mikið mál fyrir okkur Íslendingana en við sáum suma sem voru vanari heitara loftslagi með glamrandi tennur. Á fyrsta degi fannst okkur þetta æðilsegt, á öðrum degin ennþá gaman en við entumst ekki eins lengi, á þriðja degi vorum við fegin að vera á förum Maður komst ekki út úr húsi án þess að vera gegnsósa og vatnið sem var notað... ekki svo hreint... enda endaði þetta í augnsýkingu hjá mér.
Seinasta kvöldið (eins og svo mörg önnur) duttum við í það en í þetta skiptið sváfum við næstum yfir okkur áður en við fórum í 3ja daga göngu um frumskóginn og pökkuðum þess vegna í heldur miklum flýti um morguninn. Afleiðingin var sú að ekkert okkar þriggja var með myndavél og ég ekki með nein gleraugu en það var ekki fyrr en síðar um daginn að ég komst að því að ég væri með sýkinguna í auganu. Ég labbaði þess vegna tvo daga um frumskóginn hálfblind en ég þorði ekki að vera með linsu þeim megin sem sýkingin var. Engu að síður var þetta allt mjög gaman, við byrjuðum á að fara á fílsbak og ég, Ósk og Jack fengum stærsta og líklega geðvondasta fílinn en hann var sísvangur Svo byrjaði gangan og við löbbuðum endalaust upp í móti. Um nóttina gistum við í kofa sem var ekki svo ólíkur þeim sem fangarnir bjuggu í við River Kwai Við böðuðum okkur í fossinum og um nóttina þegar ég þurfti á klósettið fann ég ekki vasaljósið og þurfti að lýsa mér með i-podinum en það var nauðsynlegt því þó að ég hefði svo sem ratað á kamarinn gátu leynst snákar eða önnur hættuleg dýr á stígnum og við vlijum ekki stíga á svoleiðis kvikindi Það kom mér nú á óvart hvað ljósið af i-pod er sterkt
Daginn eftir héldum við áfram upp fjallið og síðar um daginn komum við í þorp hjá innfæddum þar sem við gistum þá nóttina. Tong labbaði með okkur um þorpið en innfæddir voru feimnir svo við sáum ekki mjög mikið af þeim. Þegar við böðuðum okkur þarna þurftum við aftur að gera það í ánni en í þetta skiptið vorum við á almennum baðstað þar sem von var á því að rekast á heimamenn. Því þurftum við stelpurnar að vera í hólkum sem voru bundnir ofan við brjóstin og náðu niður á kálfa og meðan við vorum ekki ofan í vatninu sjálfu máttu við gjöra svo vel að hafa lítil handklæði yfir öxlunum. Þó að við værum komnar ofan í vatnið máttum við ekki fara úr hólkunum heldur urðum að finna leið til að baða okkur fram hjá þeim. Þetta gerðum við meðan strákarnir stungu sér útí og syntu og léku sér á sundskýlunum einum fata. Kynjamisrétti hvað...?
Seinasta daginn af göngunni endurheimti ég loksins linsuna mín þar sem sýkingin var næstum farin og vá... ég sá hvar ég átti að stíga og hætti þar af leiðandi að vera aftast í hópnum að reyna að þreifa mig áfram Áður en við fórum aftur á gesthúsið hennar „ömmu“ í Chiang Mai fórum við í river rafting og það var sko ekkert líkt því sem gerist hér heima. Við vorum sett á fleka sem var búinn til úr svona 5 bamboo prikum sem voru bundin saman, en áin var nú ekki nema rétt hálfur metri á dýpt Þar sem Song Khran festival stóð enn yfir komum við gegnblaut til baka og mín í vondu skapi farin að sjá fyrir sér aðra þrjá daga með gröft í auganu.
Eftir að hafa djammað af okkur rassgatið aftur í Chiang Mai og dregið Tong með okkur á ping pong show héldum við áfram til Tha Ton þar sem við stoppuðum eina nótt. Þar misskildum við Ósk strákana og fórum að leita að þeim í miðbænum um kvöldið meðan þeir biðu eftir okkur á hótelinu. Vegna tímans sem við misstum þar fengum við tvo stráka á skellinöðrum til að skutla okkur aftur á hótelið og þeir voru sko hetjurnar í vinahópnum það kvöldið
Frá Tha Ton til Chiang Rai með smá viðkomu í Laos og Burma. Í Burma fundum við ódýrasta bjórinn og í Laos smökkuðum við snákavín, með snákavín meina ég vín með snák í botninum og horfðum á brjálaðan apa reyna að stela myndavélinni hennar Óksar!! Í Chiang Rai fengum við að slaka á en lentum í stormi sem skall á á 5 mínútum, ferlega spooky. Um kvöldið fengum við okkur í glas og byrjuðum að æfa okkur í fötudrykkju, þ.e. fata sem er fyllt með víni og blandi og það endaði í talsverðri ölvun.... eins og svo oft áður Árni kastaði upp á við barþjóninn um að fá meira red bull í sína fötu en löglegt er og vann, barþjóninum til lítillar gleði Red bull í Tælandi er ekki það sem við fáum hér heima, það er mun sterkara. Um nóttina laumaðist Tong út út herberginu okkar Óskar þar sem hann sofnaði, líklega of mikill kvenleiki fyrir hann
Næturlest aftur til Bangkok og þarna komumst við sko að því hvers virði loftkælingin var. Það voru tvær kojur sitt hvoru megin við ganginn og ein vifta sem snerist á milli. Ekki að það væri oft mikið sofið í lestunum, veitingavagninn var opinn eitthvað fram eftir Í Bangkok hittum við nýja hópinn og Tong komst að því að æskuvinur hans væri dáinn og hann komst ekki í jarðarförina því hann þurfti að halda áfram með okkur !!
Nú var haldið í Khao Sok regnskóginn sem var yndislegur staður. Við fengum eigin kofa og sváfum þar í óeðlilega miklum hávaða frá Gekko eðlunum, að við héldum. Daginn eftir kom í ljós að apar leika lausum hala á þessum tíma árs og það voru þeir sem öskruðu og hoppuðu á þakinu hjá okkur og komu inn til okkar. Um daginn stálu þeir m.a.s. mat frá Tong sem var frekar brugðið þegar hann sá að það hafði verið brotist inn hjá honum. Það komst samt upp hver hafði verið að verki því ekkert vantaði nema mat Við gerðum heiðarlega tilraun til að labba gegnum regnskóginn en þegar blóðsugur byrjuðu að ráðast á okkur hlupum við öskrandi heim. Árni og James ákváðu að vera hetjur og halda áfram og þeir voru ekkert bitnir.... unfair. Í Khao Sok fórum við „tubing“ eða flutum á dekkjum niður heila á í sólskininu.
Nú vorum við loksins á leiðinni á sólarströnd. Í Ko Samui leigðum við jeppa og fórum að skoða „ömmu“ og „afa“ sem eru tveir klettar, hlið við hlið, sem líta út eins og kynfæri Keyrðum aðeins um eyjuna og skoðuðum okkur um. Við Ósk ákváðum að vera grand á því og fengum okkur svítu alveg við ströndina. Það kostaði líklega 4-5000 kall á mann nóttin Þarna gátum við slakað á og þar sem Jack var staddur á næstu eyju kom hann og gisti eina nótt J
Seinasta stoppið var á Ko Tao eyju. Vegna rigningar var snorklunarferðinni aflýst og við Ósk skelltum okkur á næstu eyju, Ko Pha Ngan, til að djamma á full moon partýi. Það er geðveikt, fullt af fólki að djamma á ströndinni, drekkandi fötur og bara... gaman!! Við eyddum seinustu dögunum í Bangkok í að versla og skoða fljótandi markað.
Í London hittum við vini Óskar og þeir sáu til þess að við skemmtum okkur vel. Við skoðuðum vaxmyndasafnið og Buckingham en orðin þreytt á að vera túristar eyddum við mestum tíma í að rölta Oxford og slappa af. Í London komst ég að því þegar ég hringdi heim að arkitektaskólinn í Aarhus sem ég hafði sent umsóknarverkefni ætlaði að leyfa mér að koma í inntökupróf svo eitt það fyrsta sem e´g gerði þegar ég kom heim úr 6 vikna fríi var að biðja um annað frí
Þessar frásagnir frá bakpokaferðalaginu eru ekki nema brotabrot og lýsa ekki þeirri upplifun sem þetta var og öllu fólkinu sem við kynntumst. Ég mæl með þessu við alla, maður kynnist sjálfum sér alveg upp á nýtt og ég veit að ég mun gera eitthvað svipað aftur.
Á laugardegi seinnipartinn í maí fórum við Dagbjört sem var á leiðinni í sama inntökuprófið saman til Danmerkur og kíktum við hjá Betu og Jónasi í leiðinni. Við komum á laugardagskvöldi og ætluðum sko laglega út að skemmta okkur en vorum fyrstar til að sofa Prófið var í tvo erfiða daga í Aarhus en mjög skemmtileg lífsreynsla og gaman að koma út fyrir Kaupmannahöfn. Í júní fór ég í annað ferðalag eða norður í fyrsta skipti í tvö ár, samt ekki í skemmtiferð heldur jarðarför hjá Björgvini mági pabba sem lést úr krabbameini eftir harða baráttu.
Sumarið var hrein geðveiki í vinnunni og ég var að skila 220-260 klst á mánuði. Það stoppaði mig samt ekki í að halda upp á afmælið mitt þegar ég varð 21 árs þann 07.07.07 J eigum við eitthvað að ræða flotta dagsetningu Við stelpurnar kíktum á Tapas og svo var haldið fámennt en góðmennt partý um kvöldið, allir að ferðast í byrjun júlí, ég er farin að venjast þessu
Verslunarmannahelgin var framar vonum J Við Sigrún vorum þær einu af „the fab 5“ sem skelltum okkur en við skemmtum okkur ekkert minna. Á föstudagskvöldinu tókst mér að týna bakpokanum sem báðir bíllyklarnir höfðu óvart lent í og hann fannst ekki fyrr en seinnipartinn á laugardeginum, eftir að löggan hafði opnað Sambó fyrir mig og beyglað hann í leiðinni! Þrátt fyrir hræðilega veðurspá var sól og logn í Eyjum og við Sigrún fórum og skoðuðum okkur um eftir að lyklarnir fundust Hvern hefði þó grunað hversu hræðilegan endi þessi helgi hafði en meðan ég lá í leti uppi í sófa heima hjá Sigrúnu að horfa á „Með allt á hreinu“ fékk ég símtal frá Ella hjá Heklu sem spurði hvort ég hefði ekki fengið fréttirnar, Eiki hefði látist í bílslysi um nóttina. Nú sé ég eftir því að hafa verið það drukkin að ég man ekki almennilega hvað okkur fór á milli þegar þeir Freyr hringdu í mig á sunnudagskvöldinu 
Við Nanna byrjuðum í viðskiptafræði í HÍ um haustið og stunduðum vísindaferðirnar grimmt og ég býst ekki við að það verði breyting á nú eftir jól þegar þessi elska kemur heim frá Kúbu 13. September eignaðist ég líka litla bróðurdóttur sem var skírð Apríl Nótt og stuttu síðar fluttu Gústi og Agnes úr kjallaranum í flotta íbúð í Hafnarfirði. Haustið leið fljótt og við tóku jólaprófin með tilheyrandi stressi, ein einkunn komin og ég krossa fingurna og vona að ég nái hinum fjórum... eða allavega þremur af þeim því þá er námslánunum borgið.
Ég held að þetta sé það helsta frá árinu 2007 (þó ég hafi örugglega gleymt heilum helling) og ég klappa fyrir öllum þeim sem komust ég gegnum þetta allt
Kv, Harpa